رباعی شمارهٔ ۴۰۵
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به شب اشاره میکند و از آن میخواهد که از نالهها و دردهای او بیخبر نباشد. او به شب میگوید که چه مقدار باید برای غم و اندوهش نوحهگری کند. همچنین شاعر انتظار دارد که روز سپید بیاید و او را از این شب تاریک و دردناک نجات دهد.
ای شب چو ز نالهای من بیخبریبر خیره کنون چند کنم نوحهگری
هوش مصنوعی: ای شب، تو از نالهها و دردهای من غافلی، حالا چه فایده دارد که من برایت نوحهسرایی کنم؟
ای روز سپید وقت نامد که مرااز صحبت این شب سیه باز خری
هوش مصنوعی: ای روز روشن، زمان آن رسیده که من از گفتوگو با این شب سیاه جدا شوم و رهایی یابم.