تناجی
انوری ابیوردی

رباعی شمارهٔ ۴۰۴

کویی که درو مست و بهش درگذریزنهار به خاک او به حرمت نگری
نیکو نبود که از سر بی‌خبریتو زلف بتان و چشم شاهان سپری