شمارهٔ ۲۴
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و برتری فرد اشاره دارد. از خاک او چشمه‌ای چون آب کوثر جاری است و بختش به اندازهٔ سکندر نیکو، اما در عین حال خجلت‌زده است. همچنین، در مقایسه با خلق و خوی لطیف او، بهار نیز شرمسار و خجل است؛ به عبارتی، زیبایی و جذابیت آن شخص به حدی است که حتی فصل بهار نیز در مقابل او خجالت می‌کشد.
از خاک در تو آب کوثر حجل استوز بخت تو اقبال سکندر خجل است
هوش مصنوعی: در وجود تو جوهرهای از پاکی و لطافت وجود دارد و سرنوشت تو به قدری طلایی و عالی است که حتی بزرگی مانند سکندر هم از آن شرمنده و خجل است.
وز خلق خوشت صبای ایام بهارگردید خجل چنانکه عنبر خجل است
هوش مصنوعی: از زیباییهای تو، بهار را شاداب و خوشبو میبینم، گویی به دلیل زیباییات، بهار هم شرمنده و خجالتزده است، همانطور که عطر خوش عنبر گویی خجالت می‌کشد.