شمارهٔ ۲۵
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به یاد کتاب دین و غم جدایی از محبوبش میپردازد. او از خاطره کتاب و ورقهایی که در گذشته داده بود، سخن میگوید و از نور وجود عزیزش که نماد دانش است، درخواست میکند.
ای خاطر تو کتاب دین رافهرستاندر غم هجر چشم جانم بگرست
هوش مصنوعی: ای یاد تو همانند کتابی است که دین را میآموزد؛ در غم دوری چشمان جانم اشک میریزد.
اوراق مرا که داده بودم آنروزای نور رخ کوکب دانش بفرست
هوش مصنوعی: آن روز که ورقهای نوشتهام را به تو دادم، ای پرتو چهرهات که همچون ستارهای درخشان است، آنها را برای من بفرست.