شمارهٔ ۴۵
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به سختی‌ها و چالش‌های زندگی اشاره می‌کند. او احساس می‌کند که در برابر حوادث ناگوار، مانند سنگی که آتش را تحمل نمی‌کند، مورد حمله قرار گرفته است. تمام اعضای وجودش تحت فشار و ضربات زندگی آسیب دیده‌اند و فکرش نیز در میان مشکلات و سختی‌ها دچار اختلال شده است.
چندان فلک آن سنگ که آتش نگداختبر من بفلاخن حوادث انداخت
هوش مصنوعی: هرچند زمان و سرنوشت سنگینی را بر دوش من انداخت، ولی نتوانست مرا به آتش بکشد و سوزانده کند.
کاعضای وجودم همه در هم بشکستمغزم به میان استخوانهابگداخت
هوش مصنوعی: تمام اجزای وجودم به تکههای مختلفی تبدیل شد و ذهنم در میان استخوانها محو و فرسوده گردید.