شمارهٔ ۶۸
هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار از شکرگزاری برای اینکه در مسیر عدم و فنا قرار دارد صحبت میکند. او میگوید که در دلش فقط یاد یار و معشوقش میباشد و این عشق به او احساس میدهد که گویی درون قلبش یک دنیای بزرگ و پراهمیت وجود دارد.
صد شکر که کوچه عدم جای من استبازار فنا گرم ز سودای من است
هوش مصنوعی: به خاطر میآورم که در دنیای عدم، جایی برای من وجود دارد و دنیای فنا پر از هیجان و اشتیاق من است.
از سینه چو فکر یار بیرون نرودگوئی که درون سینه دنیای من است
هوش مصنوعی: وقتی که فکر معشوق از دل بیرون نمیرود، انگار تمام دنیای من در درون سینهام وجود دارد.