تناجی
میرداماد

شمارهٔ ۶۹

عشق آمد و هستی مرا بیشه بسوختسودای تو بوم و برم اندیشه بسوخت
از آتش هجر عافیت سوز بپرسکاین صاعقه نخل عمر تا ریشه بسوخت