شمارهٔ ۱۰۰
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق خود اشاره می‌کند. او از بوی خوش گلی در صبح یاد می‌کند و می‌گوید که وقتی به چهره معشوقش نگاه می‌کند، اشک‌ها جایگاه ماه و خورشید را پر کرده‌اند. این بیان نشان‌دهنده‌ی عشق عمیق و تأثیرگذاری است که معشوق بر شاعر دارد.
ای گابن جان که باد وصلت به نهادچون بوی گلم وقت سحر دادبه باد
هوش مصنوعی: ای گابن عزیز، وقتی که بوی حضور تو به مشامم میرسد، مثل بوی گل در صبح زود است که دل را شاد می‌کند.
زان دیده که اندران جمال تو گذشتجای در اشک ماه و خورشید فتاد
هوش مصنوعی: از آن نگاهی که در آن زیبایی تو ظاهر شد، جای اشک های ماه و خورشید افتاد.