تناجی
میرداماد

شمارهٔ ۱۰۵

این دنیی پیر را جوان خواهی کردآراسته چون منزل جان خواهی کرد
وین خانه غم که بی تو همچون سقر استاز مقدم خویش چون جنان خواهی کرد