شمارهٔ ۱۱۱
هوش مصنوعی: در این بیتها شاعر به شدت از غم و فراق محبوبش مینالد. او میگوید که از چشمان دوستانش (احباب) اشک خونین میچکد و از هر مژهاش در غم معشوق، عرق حسرت و درد جاری است. در کوی محبوب، به اندازهای دلها شکسته و خون دل ریخته شده که اگر زمین را فشار دهند، از آن خوناب (خون و اشک) خواهد چکید. این اشعار نمایانگر عمق عشق و رنج ناشی از جدایی است.
از دست تو خون ز چشم احباب چکدوز هر مژه در غمت می ناب چکد
هوش مصنوعی: از شدت غم و اندوهی که به خاطر تو بر دل دوستانت نشسته، اشکها مانند خون از چشمانشان بریزد و از هر مژهشان نیز شهد خالصی به خاطر غمت بچکد.
در کوی تو بسکه خون دل ریخته اندگر خاک بیفشرند خوناب چکد
هوش مصنوعی: در محله تو، به اندازهای از دلتنگی و درد، اشک و خون گریستهاند که اگر بر خاک پا بگذارند، احساس میشود که خون جاری میشود.