شمارهٔ ۱۱۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به اشتیاق و درد عمیق خود اشاره می‌کند. او با ذکر "خون جگر" و "خاک دل" از ترکیب اندوه و عشق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که جان و غمش به هم آمیخته شده است. در نهایت، شاعر از نتایج غم و درد خود، یعنی ریختن خون دل بر خاک عدم، صحبت می‌کند. این شعر نمایش‌دهنده‌ی حسرت و غم عمیق عاشقانه است.
با خون جگر خاک دل آمیخته بادجان من و خاک غم به هم بیخته باد
هوش مصنوعی: خون دل من در خاک آمیخته و جانم همراه با غم به هم پیوسته است.
دل خون مرا بریخت کز تیغ غمتبر خاک عدم خون دلم ریخته باد
هوش مصنوعی: دل من از درد و غم تو زخم خورده و میگرید، چرا که تیری که از غم تو به دلم نشسته، باعث شده تا خونم بر خاک نابودی بریزد.