شمارهٔ ۱۲۱
هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار به احساس تنهایی و دلتنگی خود اشاره میکند. او میگوید که با رفتن محبوبش دیگر دلش شاد نیست و از غم، هیچ حسی ندارد. روزهایش پس از رفتن محبوبش تاریک و ناخوشایند شده و اگر او نمیرفت، وضعیتش این گونه نبود.
با من نفسی بی تو دلم یار نبودوز مستی غم رگیم هشیار نبود
هوش مصنوعی: بدون تو، حتی یک لحظه با من بودن هم خوشایند نیست و از شدت غم و مستی، هیچ هوشیاری و آگاهی ندارم.
زان شب که تو رفتی اینچنین شد روزمورنه شب و روز من چنین تار نبود
هوش مصنوعی: از زمانی که تو رفتی، اینگونه روزهایم گذشت، وگرنه شب و روز من هرگز اینقدر تاریک نبود.