شمارهٔ ۱۲۸
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر از غم و جدایی صحبت میکند و نشان میدهد که دلش به وصال معشوق دلنگرانی دارد. با وجود آرزوهایش، تقدیر او را به جدایی مبتلا کرده و در این تنهایی، پرندهای به نماد ناامیدی به پرواز درآمده است.
جان در غمت از جهان جدائی داردسر در رهت آرزوی پائی دارد
هوش مصنوعی: دل من به خاطر عشق تو از دنیا دوری میجوید و در راه تو، آرزوی قدمی دارد.
دل وصل تو میخواست قضا گفت آریاین جغد کنون سر همائی دارد
هوش مصنوعی: دل من خواهان وصال تو بود، اما قضا و قدر گفت که آری، اکنون این جغد (رمز و راز) سرای جدیدی را آغاز کرده است.