شمارهٔ ۱۲۷
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به شدت احساس تنهایی و عشق سوزان خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که بدون معشوقش جانش مانند چوبی است که در آتش می‌چسبد و صبوری‌اش نیز از بین می‌رود. همچنین به این نکته اشاره می‌کند که در کوره عشق، مانند خس و خاشاکی که در آتش می‌سوزد، او نیز دچار سوختگی و عذاب می‌شود.
جان بی تو چوهیزم اندر آتش سوزدصبر از تو چو عقل از می بیغش سوزد
هوش مصنوعی: بدون تو، جانم همچون هیزم در آتش می‌سوزد و صبرم مانند عقل از می خالص می‌سوزد.
وین بوالعجبی شنوکه در کوره عشقچون خس که در افتد اندر آتش سوزد
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که در آتش عشق، انسان از خود بیخود می‌شود و به شدت آسیب میبیند، مانند کاهی که در آتش می‌سوزد. عشق میتواند مانند آتش، شدت و قدرتی داشته باشد که هر موجودی را به شدت تحت تأثیر قرار داده و دچار درد و رنج کند.