شمارهٔ ۱۸۵
هوش مصنوعی: این شعر به بیان عشق و تلاش برای فهم عمیق وجود و حقیقت زندگی می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که عمرش را صرف دنبال کردن عشق الهی کرده است، همان‌طور که زاهدان عمرشان را صرف نماز می‌کنند. او همچنین به نادانی فلک اشاره می‌کند که نتوانسته او را درک کند و از ارزش واقعی‌اش بی‌خبر است. به طور کلی، شعر به جستجوی معنای عمیق و ارزش واقعی زندگی اشاره دارد.
آن جوهری جان که مرا عمر درازشد صرف رهش چو عمر زاهد به نماز
هوش مصنوعی: آن جوهری که به من زندگی طولانی عطا کرده، تمام عمرم را صرف دستیابی به او کردهام، مانند اینکه زاهد عمرش را صرف نماز می‌کند.
نشناخت چو جوهری نادان فلکاز مهره غیر گوهر ماراباز
هوش مصنوعی: فلک، مانند کسی نادان است که نمیتواند ارزش واقعی چیزها را تشخیص دهد و در نتیجه، من را به خاطر ارزشمندیام نادیده میگیرد.