شمارهٔ ۱۸۶
هوش مصنوعی: این شعر به احساس ناامیدی و تاریکی در زندگی اشاره دارد. شاعر از وجود مشکلات و سختی‌ها در مسیر زندگی گله می‌کند و با استعاره از "شعبده بازی" به بازی سرنوشت و سختی‌های آن اشاره می‌کند. وی همچنین به خشم و نارضایتی خود از تقدیر و شمع هنری که از ابتدا در اختیارش قرار داده شده، پرداخته است.
چون خواست مرا دور جهان شعبده بازتاریک چو شب خانه بخت ناساز
هوش مصنوعی: زمانی که اراده کردم تا به دور دنیا بروم، دیدم که یک شعبدهباز تاریک مانند شب که در خانهام بخت و اقبال مناسبی نیست، در کنارم است.
آیا ز چه رو به مفت شماع فلکشمع هنرم داد همی از آغاز
هوش مصنوعی: چرا به طور رایگان توانایی و خلاقیت خود را در اختیار آسمان قرار دادهام از همان ابتدا؟