شمارهٔ ۱۸۷
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس عمیق دلتنگی و غم فراق دوستی است. شاعر می‌گوید که دل هرگز از غم دوست سیر نمی‌شود و نمی‌تواند از درد دوری او فرار کند. حتی در شرایط سخت و پر از بلا، روح انسان به سوی معشوق و آرامش بازمی‌گردد، مانند پرنده‌ای که به سوی آشیانه‌اش پرواز می‌کند.
دل سیر نگردد از غم دوست چو آزوز درگه درد رو نتابد چو نیاز
هوش مصنوعی: دل از غم محبوب هرگز سیر نمی‌شود، همچنان که در زمان نیاز، درد و رنج از درگاه عشق دور نمی‌شود.
بر کوه بلا کبک غمی گر باشدپرواز کند بسوی مرغم چون باز
هوش مصنوعی: اگر کبکی در کوهستان دچار غم و اندوهی باشد، باز هم میتواند به سمت پرنده‌ای دیگر پرواز کند.