شمارهٔ ۱۸۸
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به یاد شب وصال معشوق میپردازد و آن را مانند روزی روشنکننده برای ذهنش میداند. او از یک جرعه شراب وصال که سالها پیش نوشیده، یاد میکند و هنوز هم تحت تاثیر آن خاطره مست است.
یاد شب وصل آن مه مهر افروزروشن کندم خانه اندیشه چو روز
هوش مصنوعی: یاد آن شبی که با محبوبم بودم، مانند نوری روشن میکند افکارم و خانه ذهنم را.
یک جرعه می وصل بعمری زین پیشنوشیدم و یادش کندم مست هنوز
هوش مصنوعی: مدتها پیش یک جرعه از خوشی و وصل عشق نوشیدم و هنوز هم به یاد آن عالم مست هستم.