شمارهٔ ۱۹۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از سینه می‌خواهد که درد و غم عشق را به آتش بکشد و دل را توصیه می‌کند که فقط در راه دوست فدا شود. همچنین از چشم‌ها می‌خواهد که جز بر خاک دوست اشک نریزند و از دست‌ها می‌خواهد که جز به دامن او وابسته نباشند. به طور کلی، این ابیات به عشق و فداکاری در راه معشوق پرداخته‌اند.
ای سینه به آتش غم عشق بسازای دل خود را جز به ره دوست مباز
هوش مصنوعی: ای سینهام، با درد و شبهای غم عشق خود را دچار آتش کن، ای دل، جز در راه دوست دلخوشی مکن.
ای دیده مریز اشک جز بر خاکشای دست بجز دامنش از عجز میاز
هوش مصنوعی: ای چشم، جز بر خاک او اشک نریز و ای دست، جز به دامن او از ناتوانی چیزی مسنجید.