شمارهٔ ۱۹۴
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسی عمیق و دردناک از عشق و فراق می‌پردازد. شاعر از خون‌هایی که بر زمین ریخته شده سخن می‌گوید و به مخاطب خود هشدار می‌دهد که درباره آنچه در دلش می‌گذرد نپرسد. او اشاره می‌کند که در مسیر عشق، خطراتی وجود دارد و در کوچه‌های خاطرات و غم، احساساتی طاقت‌فرسا را تحمل می‌کند. در کل، شعر نمایشگر عواطف شدید و غمناکی است که در عشق وجود دارد.
ای ریخته خون‌ها به زمین‌ها که مپرسبر تیغ تو از من آفرین‌ها که مپرس
هوش مصنوعی: ای کسانی که خونهایتان بر زمین ریخته شده، دیگر از من دربارهی تیغی که بر آن آفرین گفتهام، نپرسید.
در راه دلم ترا کمین‌ها که مگویدر کوی غمت مرا انین‌ها که مپرس
هوش مصنوعی: در مسیر عشق تو، موانع و خطرات زیادی وجود دارد که نباید دربارهاش صحبت کنم. همچنین، در خیابانهای غمت، درد و حسرتی وجود دارد که بیدلیل از آن نپرس.