شمارهٔ ۱۹۶
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به عواطف و احساسات عمیق خود درباره عشقش اشاره می‌کند. او می‌گوید که احساس درد و غم عشق معشوقش برای او کافی است و تنها دیدار با او برایش کافی و آرامش‌بخش است. حتی اگر بخواهد رشته‌های محبت را پاره کند، همچنان بویی از عشق او، عشقش را تسکین خواهد داد. به طور کلی، او به عمق ارتباط و وابستگی عاطفی‌اش به معشوق اشاره می‌کند.
سوز غم عشق تو به دل ما را بسدیدار تو ای ماه چگل مارا بس
هوش مصنوعی: درد و اندوه ناشی از عشق تو برای دل ما کافی است، این که تو را ببینیم و ملاقات کنیم برای ما به اندازه کافی خوشایند و دلپذیر است.
گر پاره کنی هزار ره رشته مهربوئی ز تو ای مهر گسل ما را بس
هوش مصنوعی: اگر هم هزار بار محبت را قطع کنی، باز بوی محبتت به مشام ما میرسد. تو که ما را از هم جدا کردی، اما این کافی است.