شمارهٔ ۱۹۷
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به نامه‌ای اشاره می‌کند که برای معشوقش نوشته شده و احساساتش را به او منتقل می‌کند. او بیان می‌کند که وقتی معشوقش را می‌بیند، دیگر از درد و رنج خود یاد نمی‌کند و احساس می‌کند که معشوق برای خدمت به او دچار حیرت و فراموشی شده است. در واقع، عشق و زیبایی معشوق تمام دردها را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد.
آن نامه که درد ماش چون در درگوشآمد بر تو که حال ما گوید دوش
هوش مصنوعی: نامه‌ای که درد و دل ما را به تو منتقل کرد، در شب گذشته، حال ما را برایت بیان کرد.
چون دید ترا دگر ز مایاد نکردگوئی ز پی خدمت تو رفت ز هوش
هوش مصنوعی: وقتی که تو را دید، دیگر چیزی از یادش نمانده بود. انگار به خاطر خدمت به تو از هوش رفته بود.