شمارهٔ ۲۱۱
هوش مصنوعی: این شعر به این موضوع می‌پردازد که عاقل به دنیای ظاهری و فانی علاقه ندارد و تنها نادان‌ها هستند که به این دنیا دلبسته‌اند. همچنین، اشاره می‌کند که جدا شدن از لذت‌ها و سرگرمی‌های دنیوی برای نادان‌ها سخت است، چون آنان به راحتی به این امور وابسته می‌شوند.
اعیان جهان نیست پسند عاقلجز مردم نادان ندهد بر او دل
هوش مصنوعی: عاقل به ظاهر دنیا و اجسام آن توجهی ندارد و به جز افراد نادان و بیخبر، کسی را لایق دوست داشتن نمیبیند.
چندانکه ره لهو و لعب آسان استدل کندن جاهل است از آن مشکل
هوش مصنوعی: تا زمانی که سرگرمی و بازی به راحتی در دسترس است، جدا شدن از آن برای انسان نادان بسیار دشوار است.