شمارهٔ ۲۳۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عهد و پیمانی که با غم دوست بسته است صحبت میکند و میگوید که هیچگاه آن را نخواهد شکست. او در غم و آرامش درون خود، از سر و صدای دنیای بیرون بیخبر است و در خانه خود مشغول تفکر و آرامش است.
تا با غم دوست عهد صحبت بستمعهد خود از این سوی برون نشکستم
هوش مصنوعی: من با غم دوست عهدی برای صحبت کردم و این عهد را به خاطر مشکلاتی که پیش آمد، نشکستم و به آن وفادار ماندم.
آسوده ز غوغای جهان چون معنیدر خانه اندرون خود بنشستم
هوش مصنوعی: من از شلوغی و آشفتگی دنیا راحت و بیدغدغه در خانهام نشستهام و به عمیقترین معانی فکر میکنم.