شمارهٔ ۲۳۵
هوش مصنوعی: نظم بیان شده درباره عشق و احساسات عمیق شاعر نسبت به معشوق است. شاعر می‌گوید که عشق محبوبش در قلب او را می‌گشاید و هر لحظه غمی به دل او اضافه می‌شود. همچنین، او بیان می‌کند که هر شعله‌ای که از آتشکده‌ای بلند شود، به سراغ دل او می‌آید و او را در مسیر عشقش همراهی می‌کند.
تاعشق تو در گشود بر روی دلمهر لحظه غمی روی کند سوی دلم
هوش مصنوعی: عشق تو باعث می‌شود که هر لحظه غم و اندوهی به دل من وارد شود.
هر شعله که سر کشد ز آتشکده ایآید به زیارت به سر کوی دلم
هوش مصنوعی: هر شعله‌ای که از آتشکده بلند می‌شود، می‌آید تا به دیدار و سرکشی از کوچه دلم بیاید.