شمارهٔ ۲۵۰
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات میگوید که از دنیای بیرون رخت خود را برمیدارد و در اندرون خود، به تفکر و یاد تو مشغول میشود. او با خیال تو، خود را از دنیای مادی جدا کرده و با این کار، پیوند خود را با یاد و حضور تو تقویت میکند.
رخت خود از اینسوی برون بربستمچون فکر تو در درون خود بنشستم
هوش مصنوعی: من لباس خود را از دنیای بیرون کنار زدم و تنها درون خود را سرشار از اندیشه تو کردم.
با دست خیال تو از اینسان یعنیتا دامن حشر عهد صحبت بستم
هوش مصنوعی: با خیال تو به این شکل زندگی میکنم که تا روز قیامت به دوستیام ادامه خواهم داد.