شمارهٔ ۲۵۶
هوش مصنوعی: این شعر به عمق و پهنای جهان و همچنین به جهانی که ما در آن زندگی می‌کنیم اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که ما به سطح زمین و دنیای مادی توجه داریم ولی در حقیقت باید به عمق و روح زندگی و ذات وجود نیز توجه کنیم. او می‌گوید که نباید فقط به عمر مادی و ظاهری زندگی اکتفا کنیم، بلکه باید به معانی و ارزش‌های عمیق‌تری فکر کنیم.
ما سطح فلک قعر زمین می شمریمنه چرخ همین یکی نگین می شمریم
هوش مصنوعی: ما به جای اینکه تنها به زیباییهای آسمان نگاه کنیم، عمق و گستردگی زمین را هم مورد توجه قرار میدهیم و فقط به یک چیز نه چندان مهم، که همان چرخ فلک باشد، بسنده نمیکنیم.
گیتی رحم وروان جنین می شمریمتا ظن نبری که عمر این می شمریم
هوش مصنوعی: در این دنیا، مدت زندگی را مانند عمر یک جنین در رحم میدانیم تا اینگونه نپنداری که زندگی ما طولانی است.