شمارهٔ ۲۶۰
هوش مصنوعی: این ابیات نشان دهنده‌ی روحیه‌ای است که با وجود فقر و سختی‌ها، به جستجوی زیبایی و حقیقت پرداخته‌اند. شاعر از شجاعت و اراده انسان در مواجهه با دشواری‌ها سخن می‌گوید و بیان می‌کند که افرادی که به عشق و سودای زیبایی و حقیقت می‌پردازند، حتی مرگ را با آغوش باز می‌پذیرند و از خودِ واقعی‌شان جدا می‌شوند.
مائیم که با فقر و فنا ساخته ایمدر ملک عدم مرکب جان تاخته ایم
هوش مصنوعی: ما کسانی هستیم که با فقر و نیستی کنار آمدهایم و در دنیای عدم، سفر روح را آغاز کردهایم.
از دولت سودای تو بی منت مرگخود را ز خودی خویش پرداخته ایم
هوش مصنوعی: به خاطر خوشبختی و آرزوی وجود تو، بدون آنکه نگران مرگ خود باشم، از خودم بیخیال شدهام.