شمارهٔ ۲۷۷
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات احساسات عاطفی و غمگین خود را بیان می‌کند. او می‌گوید دلش به شدت غمگین و دردناک است و به جای خوشی‌های زندگی، درد و خونریزی را تجربه می‌کند. همچنین، به ساقی بزم اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که به او خمر بنوشاند تا شاید اندکی از غم‌هایش کاسته شود. به طور کلی، این ابیات بیانگر اندوه عمیق و longing برای آرامش در زندگی است.
ای گلخن غم کرده سرای دل منخون داده بجای می سزای دل من
هوش مصنوعی: ای گلخانهای که در آن غم و اندوه موج میزند، منزل دلم پر از درد و رنج است و به جای خوشی و شادی، فقط خون و تیرگی به قلب من رسیده است.
بر ساقی بزم تو جه تهمت بندممی خون جگر کند هوای دل من
هوش مصنوعی: من به ساقی میگویم که به خاطر دلایل و اتهاماتی که به او میزنم، از او میخواهم که می را برای من بیاورد؛ چراکه این می، باعث تسکین درد دل و احساسات من میشود.