شمارهٔ ۳۰۲
هوش مصنوعی: بهطور خلاصه، شاعر در این بیت از زندگی کوتاه و پر از رنج انسانها صحبت میکند. او هشدار میدهد که در این دنیای فانی، نباید امید به جاودانگی داشت و بهتر است از رنجها دوری کرد. زندگی فقط پنج روز است و نباید آن را در غم و اندوه سپری کرد.
بر پهنه دهر خنگ بیداد مراناز صفحه روزگار جز رنج مخوان
هوش مصنوعی: در گستره زمان و دنیا، در برابر بیعدالتیها، جز اندوه و رنج چیزی بر جای نخواهی گذاشت.
این هستی پنج روزه جاوید مدانوین عمر که باقی است در اندوه خمان
هوش مصنوعی: این زندگی کوتاه را جاودانه ندان و به عمر زودگذر خود در غم و اندوه نیفزا.