شمارهٔ ۳۱۲
هوش مصنوعی: این اشعار به longing و آرزو برای وصالی اشاره دارد که شخص در جستجوی آن است. او از عمر و لذتی که می‌تواند ببرد می‌پرسد، و می‌خواهد که درد جدایی را از بین ببرد. همچنین، به یاد یاری می‌افتد که اگر فقط تصور او در ذهنش باشد، رازی از زیبایی و مقام او را در می‌یابد. به‌طور کلی، این اشعار نمایانگر احساسات عمیق عاشقانه و خواسته برای نزدیکی به محبوب است.
کو عمر که داد عیش بستانم ازوکو وصل که درد هجر بنشانم ازو
هوش مصنوعی: کجا میتوانم عمر را پیدا کنم که از آن لذت ببرم و از او بهشتی برای خود بسازم؟ و کجا میتوانم وصالی را به دست آورم که درد جدایی را از من دور کند؟
کو یار که گر پای خیالش بمثلبر دیده نهد دیده نکو دانم ازو
هوش مصنوعی: کسی را بگو که اگر پای خیال او را بر چشمم بگذارم، او را انسان شایستهای میدانم.