شمارهٔ ۳۱۴
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از حال و هوای خوشی در میخانه صحبت می‌کند. او و دوستانش با شراب خوشحال و مست هستند، هرچند که عاقل‌ها ممکن است بر رفتارشان انتقاد کنند، اما خودشان از این دیوانگی و شادابی راضی‌اند. به عبارت دیگر، شاعر به شادی و آزادی ناشی از مستی و عشق به سرزمین میخانه اشاره دارد.
مستیم و خراب کنج میخانه توسرخوش همه از شراب پیمانه تو
هوش مصنوعی: ما در حالت عشق و سرمستی به سر میبریم و خوشحالیم که در گوشهای از میخانهات هستیم. همه ما از شراب و لذت خون دل تو شاد و خوشحالیم.
گیرند اگر چه عاقلان خرده به ماشادیم که خود شدیم دیوانه تو
هوش مصنوعی: اگرچه عاقلان ممکن است به ما ایراد بگیرند، اما ما خوشحالیم که عاشق تو شدهایم و دیوانهات هستیم.