تناجی
میرداماد

شمارهٔ ۳۳۷

عمری بگذشت از آن‌که در خواب، شبیاز بادهٔ جامِ وصلِ حوری‌نسبی
تَر شد لبم و هنوز چون یاد کنمبی‌خود گردم چو مستِ جامِ طَرَبی