شمارهٔ ۵۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جاذبه شخصی معشوق اشاره می‌کند و از قدرت و تأثیر آن بر روح و جان خود سخن می‌گوید. او به نحوه‌ی بسته شدن گیسوان معشوق توجه می‌کند و آن را نشانه‌ای از ظرافت و هنر می‌داند. شاعر همچنین به قدرت چشمان معشوق که می‌تواند دنیا را دگرگون کند و به قدرت ابرو و خال او که همچون کمندهایی در محبت و عشق عمل می‌کنند، تأکید می‌کند. در نهایت، شاعر از معشوق می‌خواهد که از خود فاصله بگیرد و با این حال در عشق و تعلق خود با او صمیمی باشد.
این کمر جانا که تنگ از بهر نیرو بسته‌ایدست هیچ اندیشه نگشاید که نیکو بسته‌ای
هوش مصنوعی: این کمر زیبا که به خاطر قدرت خود محکم بسته‌ای، هیچ کس نمیتواند بگوید که بد بسته‌ای؛ واقعاً به خوبی بسته‌ای.
بر نثارت جان ما باشد بکف محتاج نیستآن خیالی کز اشارتهای ابرو بسته‌ای
هوش مصنوعی: جان ما به خاطر تو آماده فداکاری است و نیاز به هیچ اشاره و علامتی از تو نیست، چون حتی خیال تو برای ما ارزشمند است.
از کمانداری ابرو و ز کمین‌گیری خالراه و رفتار و سکون بر ترک هندو بسته‌ای
هوش مصنوعی: تو با ابروهایت مانند کماندار، و با خال کوچک بر گونهات، موانع و کمینها را پشت سر گذاشته و در رفتار و سکونت، دلهای دیگران را به تسخیر درآوردهای.
گرچه آسان می گشایی بهر حلق ما کمندحلقه‌ها بینم که بس مشکل بگیسو بسته‌ای
هوش مصنوعی: هرچند تو به راحتی میتوانی با حلقههایمان را باز کنی، اما میبینم که کار ساختن این گیسو خیلی دشوارتر از آن است که به نظر میرسد.
این نباشد سحر کز چشمت دگرگون گشت حالتا گشائی لب بافسون چشم جادو بسته‌ای
هوش مصنوعی: این یک سحر نیست که تنها با نگاه تو حال و هوای من تغییر کند، بلکه وقتی لبانت را باز کنی، جادوگری چشمانت شکسته میشود.
از میانت در شگفتم معجز است آن یا طلسمیک جهان را جان بوهم آمد که بر مو بسته‌ای
هوش مصنوعی: من از وجود تو شگفتزدهام؛ آیا این یک معجزه است یا نوعی جادو؟ بهطوری که روح من به گونهای به تو متصل شده که انگار با موهایت در هم تنیدهام.
ای صفی بیگانه شو از خویش و بی‌پروا ز خلقجای غیری نیست با آن دل که با او بسته‌ای
هوش مصنوعی: ای صفی، از خودت جدا شو و بی‌پروا از مردم باش. جایی برای دیگری وجود ندارد با دلی که به او وابستهای.