شمارهٔ ۳
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت از ناامیدی و افسوس بر سرنوشت خود سخن میگوید. او اشاره میکند که قدمهای نادرستش باعث شده راه زندگیاش را از دست بدهد. با این حال، در دلش امیدی کاشته که امیدوار است مانند باران رحمت بر این امیدها ببارد.
افسوس ز گام بر غلط هشته ماوین رفته ز دست سود و سر رشته ما
هوش مصنوعی: متاسفانه ما در مسیری نادرست قدم گذاشتهایم و این مسیر باعث شده که سرمایه و کنترل و ارتباطات ما از بین برود.
در مزرع دل فشاندهام تخم امیدای ابر کرم ببار بر کشته ما
هوش مصنوعی: در زمین دل خود، بذر امیدی کاشتهام. ای ابر بخشنده، بر دانههای این زمین ببار تا رونق بگیرند.