شمارهٔ ۴
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به الهی اشاره میکند که وجود او حقیقتی ضروری است و همه چیز دیگر از او وام گرفته است. همچنین بیان میکند که دانایی و علم او فراتر از وجود مادی است و هیچ چیز از محضر او دور نیست.
ای آنکه توئی بههستییِ خود واجببر جملهیِ ماسوا بههستی واهب
هوش مصنوعی: ای کسی که تو خود به حقیقت وجود داری، و وجود تو بر همه موجودات واجب است و خودت بخشنده هستی.
علم تو بغیر هستیت نیست که نیستاز محضرِ هستییِ تو چیزی غائب
هوش مصنوعی: علم تو فقط به وجود خودت وابسته است و از محضر هستی هیچ چیزی غایب نیست.