شمارهٔ ۷۶
هوش مصنوعی: این شعر با اشاره به عظمت و کرامت خداوند، بر امید و اعتماد به رحمت او تأکید دارد. شاعر از خداوند می‌خواهد که او را از وسوسه‌های نفسانی و فتنه‌های دنیوی حفظ کند و به پناهگاه امن خود، که دعا و توسل به اوست، پناه ببرد. در اینجا، اشاره به اینکه هیچ‌کس نباید از لطف و رحمت خدا ناامید باشد، نیز وجود دارد.
ای آنکه مکمل عقولی و نفوسهیچ از کرمت نگشته نفسی مایوس
هوش مصنوعی: ای کسی که کامل کننده اندیشهها هستی، هیچ کس از محبت و بزرگواریات ناامید نمیشود.
از خواهش نفس و فتنه خلق بداردر حصن امان خود صفی را محروس
هوش مصنوعی: از خواستههای نفس و وسوسه‌های مردم، خودت را در پناهگاهی امن نگهدار و از صفی حفاظت کن.