شمارهٔ ۷۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از خداوند درخواست بخشش دارد و به عجز و ناتوانی خود اشاره میکند. او از خدا میخواهد که هر چه گناه کرده، مورد عفو قرار گیرد و تأکید میکند که خداوند هیچگاه از بخشش خسته نمیشود.
بر بنده رو سیاه یارب تو ببخشبر عاجز بیپناه یارب تو ببخش
هوش مصنوعی: ای پروردگار، بر این بنده ناچیز که در غم و سختی به سر میبرد، رحمت کن و به او فرصت بخش.
از عفو و عطا ملول هرگز نشویمن هر چه کنم گناه یارب تو ببخش
هوش مصنوعی: هرگز از بخشش و عطای تو خسته نمیشوم، هرچه گناه انجام دهم، ای خدا، تو مرا ببخش.