شمارهٔ ۱۱۶
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به خداوند متعال اشاره می‌کند و از او به عنوان یاری در دوران سختی‌ها و محنت‌ها یاد می‌کند. او با اشاره به عیب‌ها و نقص‌های خود، به بخشندگی و مغفرت خداوند امیدوار است، حتی اگر زندگی و اعمالش صرف گناه شده باشد. در واقع، شاعر در طلب رحمت و آمرزش از جانب خداوند است.
ای آنکه بروز محنتم یار توئیبراین همه عیب و نقص ستار توئی
هوش مصنوعی: ای آنکه در زمان مشکلات به یاری من می آیی، با وجود تمامی عیب و نقص های من همچنان بر من پوشش می گذاری.
گر عمر و عمل تمام شد صرف گناهامید بر آن بود که غفّار توئی
هوش مصنوعی: اگر عمر و کارهایم به پایان برسد و تنها گناهانم باقی بماند، من به بخشش و رحمت تو امیدوارم، ای پروردگار مهربان.