شمارهٔ ۱۱۷
هوش مصنوعی: این شعر اشاره به عظمت و قدرت خداوند دارد. شاعر خدا را به عنوان شیر خدا و خالق جهان معرفی می‌کند و خود را در میان انسان‌های ضعیف و افتاده می‌بیند. او خدا را دستان یاریگر می‌داند که به هر کسی که در تنگنا قرار گیرد کمک می‌کند. این ابیات بیانگر عشق و وابستگی شاعر به خداوند است.
ای شیر خدا که سِرِّ ایجاد توئیدر کارگه وجود استاد توئی
هوش مصنوعی: ای شیر خدا، تو خود خالق هستی و در دنیای وجود، معلم و سرآمد همه چیز هستی.
افتاده‌تر از فتادگان جمله منمگیرنده دست هر که افتاده توئی
هوش مصنوعی: من از همه کسانی که در مشکلات و سختیها به سر میبرند، بیشتر زیر بار افتادهام و دست هر کسی که به زمین افتاده را میگیرم، چرا که تو نیز به این وضعیت دچار هستی.