شمارهٔ ۱۱۸
هوش مصنوعی: این شعر به خداوند اشاره دارد که روز و شب را به روشنی می‌آورد و تمام خلایق از نعمت‌های او بهره‌مند هستند. شاعر از خداوند می‌خواهد که بدون هیچ دلیلی معاش او را به خوبی فراهم کند، و این درخواست را عجیب نمی‌داند، زیرا از توانایی پروردگار هیچ چیز دور نیست.
ای آنکه عیان کننده روز و شبیغرق است بنعمت تو هر حلق و لبی
هوش مصنوعی: ای کسی که با نعمت‌های تو، روز و شب برای هر آدمی به وضوح نمایان است.
نیکو کنی ار معاش من بی سببینبود ز توانائی و جودت عجبی
هوش مصنوعی: اگر بیهیچ دلیلی به من کمک کنی، کار خوبی کردهای و نباید از توانایی تو تعجب کرد.