شمارهٔ ۱۱۹
هوش مصنوعی: این شعر به خداوند اشاره دارد که از دیدگاه شاعر، او نباید به سبب گناه آدم، بنده‌اش را مورد قهر و غضب قرار دهد. شاعر از خداوند می‌خواهد که همواره بر جود و کرم خود به مخلوقاتش ادامه دهد و حتی اگر بندگان با نافرمانی‌هایشان موجب ناراحتی‌اش شوند، امید دارد که از نعمت‌هایش کم نکند.
ای آنکه نظر بجرم آدم نکنیجز جود و کرم بخلق عالم نکنی
هوش مصنوعی: ای کسی که به خاطر گناه آدم، رحمت و بخششت را از دیگران نمیگیری و نسبت به خلق عالم فقط با generosity و محبت برخورد میکنی.
هر چند که صرف شد بعصیان نعمتامید که ز آنچه داده‌ای کم نکنی
هوش مصنوعی: با وجود اینکه ممکن است با نافرمانی از نعمتها و امیدها، چیزی از آنچه به تو دادهاند کم نکنید، اما بهتر است قدر آنچه را که دارید بدانید.