شمارهٔ ۷
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به کسی اشاره می‌کند که تفسیر او را رد کرده و می‌گوید این کار از پیش ناپسند بوده است. او به فردی که این کار را کرده، افسوس می‌خورد و می‌گوید ابلیس بر او می‌خندد چون در جهل قرار دارد. شاعر به زیبایی شعر و نثر اشاره می‌کند و می‌گوید که بسیاری از نوشته‌ها دنیا را بهشتی می‌کند، اما اگر کسی از زیبایی‌ها بی‌خبر باشد، چه سودی دارد. او نتیجه می‌گیرد که حسد و کینه در کلمات دیگران نباید انسان را آزار دهد و در نهایت آرزو می‌کند که خداوند به آن‌ها توفیق دهد تا به خرد و دانایی دست یابند.
کسی که کرد نفی تفسیر منکه این زوست باشد از پیش ازین
هوش مصنوعی: کسی که تفسیر من را رد کرد، باید بداند که این موضوع از قبل وجود داشته است.
بخندد ابلیس بر آن بینواکه این بود ز احمقان اولین
هوش مصنوعی: ابلیس بر آن انسان بیچاره می‌خندد که او هم یکی از احمقترین افراد است.
دو صد هزار نظم و نثر صفیجهان نموده چون بهشت برین
هوش مصنوعی: دو صد هزار اثر نیکو از نظم و نثر در جهان ایجاد شده که مانند بهشت برین درخشان و زیبا هستند.
تو اغشمی که نشنوی بوی گلچه حاصلت ز سنبل و یاسمین
هوش مصنوعی: تو کسی هستی که اگر بوی گل را نشنوی، چه فایدهای برایت از سنبل و یاسمین خواهد بود؟
چه حاصل آنکه آفتاب منیربتابد آن بهر خفاش و عمین
هوش مصنوعی: چه فایدهای دارد اگر خورشید درخشان به درخشد، در حالی که نفعی برای خفاشها و موجودات دیگر نداشته باشد؟
صفی نرنجد از کلام حسودکه گفته حرفی از ره حقد و کین
هوش مصنوعی: صفی از حرفهای دشمنی که با کینه و حسادت گفته شده، ناراحت نمیشود.
ولیک باشدم از اینرو دریغکه حق نموده لعن بر مفترین
هوش مصنوعی: اما من از این موضوع ناراحت هستم که خداوند لعنت کرده بر کسانی که نافرمانی میکنند.
بر او دهد خدای توفیق آنکه تا شود به بخردی همنشین
هوش مصنوعی: خداوند به او توفیق عطا کند تا همنشینی با افراد دانا و خردمند برایش میسر شود.