شمارهٔ ۱۳
هوش مصنوعی: شاعر از تنهایی و فقدان یار خود به شدت احساس درد و ناراحتی می‌کند و از او می‌خواهد که به خانه برگردد و با او باشد. او همچنین به زیبایی‌های یار و زلف‌هایش اشاره می‌کند که اکنون در دسترس نیستند و این وضعیت بر او فشار می‌آورد.
ز تنهایی دلم دیوانه شد آن یار همدم کوبه رسوایی برون از خانه شد آن زلف برهم کو
هوش مصنوعی: دل من به خاطر تنهایی دیوانه شده است. آن یاری که همیشه همراه من بود، حالا به دلیل رسوایی بیرون از خانه رفته و آن زلف‌هایش هم که برهم ریخته، دیگر در دسترس نیست.