شمارهٔ ۲۴
هوش مصنوعی: این شعر به موضوع detach کردن دل از دنیا و جستجوی حقیقت اشاره دارد. شاعر می‌گوید اگر دل از دنیای مادی جدا شود، به جهانی نو و جاودان دست خواهد یافت. او به فردی که می‌خواهد بر اساس خواسته‌های خود زندگی کند، هشدار می‌دهد که باید در این مسیر تلاش کند و مانند کوهی استوار باشد. همچنین، بر اهمیت یادگیری و پیگیری مسائل عمیق و رموز علم تاکید می‌کند و پیشنهاد می‌کند که به جای ورود به بحث‌های بی‌فایده، سکوت و تفکر را در پیش بگیرد.
گر تو ای دل تارک دنیا مستعمل شویدر جهانی کان ندارد کهنگی واصل شوی
هوش مصنوعی: اگر تو ای دل از دنیای مادی بگذری و از آن دل این شوق را در خود ایجاد کنی، در جهانی قرار میگیری که در آن چیزی کهنه نمیشود و جاودان است.
بایم استیزه است گر خواهی جهان بر میل خویشبایم و کوه ارنمائی پنجه مستأصل شوی
هوش مصنوعی: اگر بخواهی که دنیا طبق خواستهات بچرخد، باید در برابر مشکلات و موانع ایستادگی کنی. اگر همت و عزم خود را نشان دهی، میتوانی بر هر سختی غلبه کنی و به اهداف خود برسی.
بر رموز علم الاسماءء چو آدم پی‌بریگر خموش از قیل و قال علم بی حاصل شوی
هوش مصنوعی: اگر مانند آدمی که در علم نامها تسلط دارد، به رازهای این علم توجه کنی و از صحبتهای بی‌فایده دوری کنی، به دانش واقعی و سودمند دست خواهی یافت.