شمارهٔ ۳۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به خداوند اشاره می‌کند و می‌گوید که او مالک و خالق همه چیز است و می‌تواند هر گناهی را ببخشد. شاعر تأکید می‌کند که بر بخشش خدا تعجبی نیست، چون او صاحب همه چیز و قادر مطلق است. در واقع، این ابیات بر عظمت و رحمت خداوند و قدرت او در عفو و بخشش تأکید می‌کند.
صفی یا رب که مخلوقست و ناداربناداری کم از کل خلایق
هوش مصنوعی: ای خدا، تویی که کسی را در دلتنگی و فقر نداری و از تمام موجودات برتر هستی.
تواند کرد عفو هر گناهیتو دانی کاندرین دعویست صادق
هوش مصنوعی: هر کسی می‌تواند هر گناهی را ببخشد، تو میدانی که در این ادعا صداقت وجود دارد.
عجب نبود تو بخشی گر گناهشکه مولائی و دارائی و خالق
هوش مصنوعی: شگفتی ندارد اگر تو (خداوند) گناهان او را ببخشی، چون تو مولا و صاحب قدرت و خالق همه چیز هستی.