بخش ۳۵ - البرق
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف نورانی بودن خط سیر و کمال انسان به سمت خداوند می‌پردازد. در آن اشاره می‌شود که این نور از شرق می‌تابد و انسان را به سوی قرب و نزدیکی به خداوند هدایت می‌کند. سیر در راه خداوند موجب ترقی و پیشرفت روحی و معنوی انسان می‌شود و او را از ظلمت به نور می‌کشاند، در عین حال رمز و رازهای الهی را برای او روشن می‌سازد.
بود برق آن ضیائی کاولین کارشود لامع بعبد از شرق انوار
هوش مصنوعی: روشنایی آن جشن و نورانی که در آغاز کار به وجود میآید، همچون نوری درخشان و پرنور از سمت شرق می‌تابد.
کشاند سوی قرب حضرت او رادهد در سیر فی‌الله نصرت او را
هوش مصنوعی: او را به سوی نزدیکی و قرب خداوند می‌کشاند و در راه خدا به او یاری میرساند.
شود هم موجب طی مراحلشود تا در مقام قرب داخل
هوش مصنوعی: این بیت اشاره دارد به اینکه فرایندهایی که فرد طی می‌کند میتواند او را به مراحل بالاتری برساند و در نهایت به نزدیکی و مقام والایی دست یابد. در واقع، تلاش و کوشش در مسیر رشد و ارتقاء میتواند به نزدیک شدن به هدفهای بلندتری منجر شود.
ز ظلمت خواندش بر عالم نورکند بروی هویدا رمز مستور
هوش مصنوعی: از تاریکی، آن را به نور تبدیل می‌کند و بر عالم آشکار می‌سازد، رمزی که پنهان بوده است.