بخش ۶۱ - الجمعیه
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات بیان می‌کند که اگر کسی به دنبال حقیقت و حق باشد، همیشه در حال حضور و اتصال به آن حقیقت است. وقتی جمعی از افراد با هم متحد شوند، توجه فقط به آن حقیقت معطوف می‌شود و دیگر تفرقه‌ای در کار نخواهد بود. در این حالت، همه به یک هدف واحد توجه دارند و اختلافات و پراکندگی‌ها از بین می‌روند. دل جمعی از افراد، محل ظهور و تجلی نور علم و معرفت است.
اگر پرسی که جمعت کدام استبسوی حق حضور مستدام است
هوش مصنوعی: اگر از کسی بپرسی که جماعت و گروه تو چیست، جوابی میدهد که همواره در مسیر حق و حقیقت قرار دارد.
حضور آید هموم ار مجتمع شدبجز بر وی توجه ممتنع شد
هوش مصنوعی: اگر همگی دور هم جمع شوند و حضور او را احساس کنند، توجه به غیر او ممکن نخواهد بود.
بدانسان یافت خاطر اشتغالیکه مر تفریق را نبود مجالی
هوش مصنوعی: این شعر به این معناست که فردی به آرامش و راحتی دست یافته است، زیرا به دلیل وجود این آرامش، دیگر فرصتی برای جدایی و تفرقه باقی نمانده است. به عبارتی، وقتی که دل و خاطر انسان در آرامش باشد، مشکلات و فاصلهها اهمیت چندانی پیدا نمیکنند.
همومت گشت یکجا هم واحدتشتت رفت و تفریق و زواید
هوش مصنوعی: همه شما در یک جا جمع شدید و یکتایی به وجود آوردید، در حالی که پراکندگی و جداییها و زواید از بین رفت.
دل مجموع مجلای وجود اوستتجلی گاه انوار شهود است
هوش مصنوعی: دل، محل تجمع وجود اوست و مکانی است که نورهای شناخت و آگاهی در آن نمایان می‌شود.