بخش ۱۲۴ - باب السین السابقه
هوش مصنوعی: این متن درباره‌ی عنایات الهی و آثار آن‌ها بر اهل گواهی صحبت می‌کند. شاعر به اشاره به محبت و نعمت‌های خداوند می‌پردازد که در ازل بر بندگان نیکوکار نازل شده است. او بیان می‌کند که این نعمت‌ها و عنایات به رغم اینکه غیرقابل بیان هستند، در دل‌های مؤمنان نهفته‌اند. همچنین به تأثیرات پنهان و آشکار این عنایات بر زندگی انسان‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر بخواهد درباره‌ی این عنایتها بنویسد، به اندازه‌ای فراوان است که می‌تواند دو صد دفتر شود. در نهایت، شاعر بر زیبایی و محبت الهی تأکید دارد که در اشارات و لطف‌های خاص خداوند به بندگانش نمایان است.
کنند از سابقه اهل گواهیاشارت بر عنایات الهی
هوش مصنوعی: افراد از گذشته خود شاهد نشانههایی هستند که نشاندهنده فیضها و لطف‌های الهی است.
عنایتها که او را در ازل بودباهل صدق و اخلاص عمل بود
هوش مصنوعی: نعمت‌ها و توجهاتی که او از ابتدا به بندگان صادق و خالص خود داشته، نشاندهندهی ارادت و اعتقاد راستین آنهاست.
عنایاتی که اصلا گفتنی نیستنهفته است ار چه هم بنعفتنی نیست
هوش مصنوعی: محبتها و توجههایی که نمیتوان به زبان آورد، در دل نهفته است، اگرچه برای من سودی ندارد.
بیاران آنچه آن سلطان سر کردبه پنهان کرد اما منتشر کرد
هوش مصنوعی: دوستان، آنچه را که آن پادشاه در خفا انجام داد، نهان نگاه داشت ولی در عین حال آن را منتشر کرد.
یکی از یار بیند روی زیبایکی لطف و اشارتها و ایما
هوش مصنوعی: یکی از دوستان، چهرهی زیبا را میبیند و دیگری، نیکیها و نشانهها و اشارههای محبتآمیز را در نظر میآورد.
اگر گویم عنایتهای سابقدو صد دفتر شود بحر‌الحقایق
هوش مصنوعی: اگر بگویم که لطفها و توجههای گذشته چقدر زیاد و عمیق است، میتوانم برای آن کتابهای زیادی بنویسم؛ زیرا حقیقتها و واقعیتها به اندازه یک دریا هستند.