بخش ۱۳۰ - سجودالقلب
هوش مصنوعی: این اشعار به مفهومی عمیق درباره سجود قلب و فنا در ذات حق اشاره دارند. در اینجا، سخن از نفی خودیت و رسیدن به مرحله‌ای است که عبد (بنده) در عین فنا، به حقّ مشهود دست می‌یابد. این فنا به گونه‌ای است که خودیت شخص از میان می‌رود و تنها حق باقی می‌ماند. در این حالت، فرد از انحراف و دوری از حقیقت خویش باز نمی‌گردد و افعال او به نحوی در راستای حقیقت قرار می‌گیرد.
سجود قلب نفی مطلق آمدفنای عبد در ذات حق آمد
هوش مصنوعی: سجده کردن قلب نشاندهندهی انکار کامل خودخواهی است و در این حالت، انسان به طور کامل در وجود الهی ذوب میشود.
فنازان شد که حق مشهود او شدخودیت رفت و حق مسجود او شد
هوش مصنوعی: آنان که در مقام فنا و از خودبیخبری قرار گرفتند، به حقیقتی دست یافتند که در آن، وجود شخصی آنها از بین رفت و وجود حق به عنوان حقیقتی قابل مشاهده و ستایش، نمایان شد.
نگردد منصرف زان وجه لایحباستعمال اعضا و جوارح
هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که انسان به واسطه تصورات و احساساتش، به کارهای مختلفی پرداخته و از آن تجربیات خارج نمیشود. این فعالیتها و حرکات اعضای بدن به نوعی او را به بیان و تفریح وامیدارند.